Kalmadı artık tahammülüm tek bir şeyin bile kendi gayretimle çözüldüğünü görmeye.Belki de bu yüzden her şeyi tek bir sözüm ile düzeltebilecekken bile susmayı tercih etmemin nedeni. Artık daha iyi anlıyorum Turgut Uyar’ın ‘ Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği’ cümlesini. Aklımdan çıkmıyor artık Nazım Hikmet’in ‘Hüzün ki en çok yakışandır bize, Belki de en çok anladığımız’ şiiri.Mırıldanır dilim sessiz haykırışlar içinde Necip fazıl Kısakürek’in ‘Yürü, gölgen seni uğurlamakta, Küçülüp küçülüp kaybol ırakta’ mısralarını.